Umuda Giden Yol hikayesinin ilk cümleleri:
Boş boş oturduğum bir anda kitap okumamak, son yıllarda nadiren verdiğim bir karar olsa da gözlerimi biraz açmam ile ne kadar doğru olduğunu anladım. Çünkü bir yazar adayının gözlem yapmak amacıyla bulunabileceği en doğru yerdeydim. Hüzün, sevinç, umut, sabır, sevgi, nefret, çaresizlik, şükran, acı… Her yanımda insanların sıcaktan kıpkırmızı olmuş suratlarından yansıyan duygular ve hikâyeler vardı. Sadece birkaç dakika birini gözlemlemek, yeni hikâyelerime konu ve ilham bulmak için bulunmaz bir hazineydi. Kolu kırılmış ufacık bebek, idrar torbasını yanında taşıyan utangaç amca, sargılı gözünü başörtüsü ile gizlemeye çalışan teyze, tekerlekli sandalyede baygın oturan genç kız, komple bir bacağı alçıya alınmış delikanlı, ten rengi sapsarı olanlar, eli yüzü şiş olanlar ve daha fazlası vardı.
Bunların hepsi harika hikâyelere konu olabilecek insanlar olsa da, bir yeraltı edebiyatı yazarı olmak istiyorsam daha sıra dışı ve depresif bir hedef seçmeliydim. Böyle bir hedefi bulmam da çok uzun sürmedi. Tüm hastaneye odaklanmış olan zihnim, az kalsın burnumun dibindeki muazzam hedefi gözden kaçıracaktı.”
Hastanede yaşayan bir adamın umut ve karamsarlık dolu hikayesi…
Umuda giden yol…
Hikayeyi okumak için buraya tıklayınız.
